مگر می توان زبان به غیر مدح تو گشود؛ مگر به زبانی که در دخمه های کفر آلودِ کلام خزیده باشد. ژرفای اقیانوس وجودت را کدام قطره تواند انکار کرد، مگر قطره ای که در وجود بی مقدار ِ خویش غرق گشته و جز در حبابِ گردِ خویش سیر نمی کند.

نام تو بردن ای هادی نقی! از نغمه هزاران قـُمری مطلوب تر به قلوب است. چرا که نقی، همان موسیقی نغز و ناب و بهترین القاب است برای گوشی که شنیدن بداند و برای شعوری که به قله­ی ادراک صعود تواند.

نام شیرینت، نور کلامت، گنجینه­ی علمت و پاکی وجودت، اگر شیفته ام نکند و اگر شیفته شان نکند در انسانیتم و انسانیتشان، شک بردن ضلالت نیست. ای مقدس ترین انقلاب هدایت از آغاز امامت، ای هادی هدایت! و ای مقصد تیر های حسادت! مگر خواهم گذارد و مگر آتشفشان غیرتم اجازه­شان خواهد داد که روح پاکت را به سهم وقاحت خویش هدف قرار دهند ؟!مگر خواهم گذارد آنان که با بلندی زبانشان، کوتاهی ادراکشان را اقرار کردند، تو را به سخره گیرند؟! مگر لال باشم که سخن در حلقه­ی حلقم مرداب شود و گردباد کلام با طوفان خویش بساط متعفّنشان را در هم نریزد!

تو بگو ای مظلوم ِ همیشه­ی تاریخ و ای محبوس زندان های جور! و اینک ای مظلوم ِ ظلم کده های مجازی! چگونه دست رد به سینه­ی سرخ اشکم توانم زد؟!

با که بگویم از تو ای زاده­ی پاکی وپاک شده از رجس ! ای عظمت غرور آفرینم! ای فخر شیعه ای علی نقی! ای کسی که دشمنانت در همیشه­ی دالان تاریخ از جام شقاوتمندی بسی نوشیده اند. آنان که در گوشه­ی تنهایی ملال آور خویش نشسته اند و با سر پنجه های کثیف و ناتوان خویش، از تو انچه را می نویسند که از پستی ادراکشان می تراود. انان چه می فهمند که تو حتی بر شفای قلب های گندیده شان هم قادری؛ چه می فهمند که نام تو چشمه­ی خشکیده­ی چشم ها را بارور می کند و به تلاطمی اقیانوسی وا می دارد؛ چه می فهمند که دامان تو را داشتن یعنی در پناه خدا بودن؛ و انان همچنان نخواهند فهمید، چرا که مشعل های هدایتت را چون کرم هایی در زیر خاک های مرطوب و سنگین ِ حیات ِ مرگ­آلودشان گم کرده اند.انان که در لابه لای تمدن ِاز درون پوسیده­ی خویش می لولند و چشم هایشان کور است از دریافت حقیقت.

حقیقتی که چون قطار به پیش می رود و هر کوته­فکری که سنگش بزند، وقتی به خود آید که سنگِ توهینش پس از رسیدن به ان قطار نور، با سرعت بازگشته و پیشانی خیالش را شکسته باشد خیال کرده اند اگر توانشان را بر سر گنبدت خراب  کنند یا هر لحظه بر تقدس شما بتازند، مسلمان به زیر چتر عادت فرو خواهد نشست و پا به زیر هجوم این باران های سیاه نخواهد نهاد.

گمان می کنند مسلمان پشت پرده ی سکوتش نشسته و انگشت نمی گزد و به پایان صبرش نمی اندیشد. گمان ِ باطلشان بر آبی است که خانه های سست بنیادشان را بر ان استوار کرده اند. خیال کرده اند ایستاده ایم تا چون عقرب نیشمان بزنند و بر سرشان سنگ نمی کوبیم. قسم به جان تو اماده ام تا توان بر گیرم، چکمه های جهاد به پا کنم و با تیشه­ی غیرتم، کوه غرورشان را غبار زیر پایت کنم.

اللهم عجل لولیک الفرج...

نویسنده : زهرا قنبری

مقام معظم رهبری به صدا و سیما سفارش می کند که این رسانه باید نمود دین و اخلاق و امید و اگاهی باشد اما متاسفانه ان چیز که در عمل می بینیم حرکت در خلاف جهت این پیام است

 تلویزیون عملا به تریبونی برای شکوه ی بازیگران از محدودیت های دینی در سینما و تلویزیون تبدیل شده. یکی از سانسور به خاطر بد حجابی در فیلم گلایه می کند؛ دیگری اعتراض می کند که در فیلم ها پدر نمی تواند دخترش را در اغوش بگیرد ان یکی می گوید بازیگران ما به خاطر همین محدودیت هاست که از هالیوود عقب ترند. بعضی ها هم از حذف شدن صحنه های زننده ی فیلم هایشان شکوه می کنند و همه ی این حرف ها باید از زبان کسانی در صدا و سیما مطرح شود که قبلا تلویزیون انها را برای بچه های ما به بت تبدیل کرده است. (این گفته ها در حالی است که عده ای از خود اهالی سینما به فساد موجود در سینما اذعان کردند حالا باید دید اگر همین یک ذره محدودیت هم برداشته شود سینمای ما به کجا می رسد.)

 از یک طرف جمعی از استادان حوزه و دانشگاه نامه ای انتقادی در اعتراض به محتوای فیلم ها و سریال های تولیدی تلویزیون می نویسند از طرف دیگر صدا و سیما از برنامه های خود تجلیل می کند و با دهن کجی سریال مسیر انحرافی را روی انتن می برد. سریالی که از ساخته های پیشین تلویزیون هم گستاخ تر است و همه ی خطوط قرمز را می شکند؛ سریالی که با حرف ها و شوخی های زننده و حرکات زنانه، قست جلب مشتری دارد؛ سریالی که از هیچ توهینی به قشر مذهبی فروگذار نمی کند و دلغکی لجباز ، لاف زن ، متحجر ، ریاکار در فیلم می سازد به عنوان نماینده ی متدنین.

و حتی پا را فراتر از این هم می گذارد و به نهاد های نظام مقدس جمهوری اسلامی به طور اشکارا توهین می کند.

ایا این است حرکت در جهت رشد دین و اخلاق و امید در جامعه ؟!!!!

واقعا این طور می خواهند الگو ساز رسانه ای اسلامی برای دیگر ملت ها باشند؟!!!

ایا قرار است در ترویج ابتذال با شبکه های ماهواره ای رقابت کنند؟!!!

 امریکا سریالی می سازد به نام لاست و با تمام وجود در ان از ایدئولوژی های پوچ خود دفاع می کند، رسانه ی ما نیز لاست را بازسازی می کند و لاست ایرانی می سازد اما اینبار به جای دفاع از ارمانهای انقلاب و دین به تخریب روی می اورد و دین و اخلاق و امید و اگاهی را زیر پا می گذارد.

ای کاش روشنفکران در سینما و صداوسیما که در هر چیزی از غرب تقلید می کنند، در این مسئله غرب را الگوی خود قرار می دادند و تولیدات خودشان را در جهت دفاع از نظام اسلامی می ساختند همانطور که تولیدات رسانه ای غرب همگی در حمایت از نظام سرمایه داری است.

-------------

پی نوشت 1:حداقل ای کاش سریال طنز در ایام فاطمیه پخش نمی شد.

پی نوشت 2: این هم نقد دیگری از سریال که به نکات قابل توجهی اشاره کرده.

پی نوشت 3: تا کی قراره نماد های مذهبی سوژه ی تحقیر سریال های صدا و سیما باشد. چادر به الت قتاله تبدیل شود یا نماد فقر و بدبختی گردد و تیپ مذهبی برای یک مرد یا نماد انسان ریا کار و متحجر شود یا هیئت تجسم شیطان باشد

این داستان را در وبلاگ ضد خبر خواندم دیدم حرف دلم را زده، گفتم شما را هم بی نصیب نگذارم:

معلممان امروز با یک کت شلوار نو آمد سر کلاس و یک گل هم روی یقه کتش بود صورت را 7 یا 8 تیغه کرده بود سیبیل و موی خودش را به رنگ شماره 1 پر کلاغی رنگ کرده بود کلا در فلان جا عروسی بود !

روی تخته عکسی را نصب کرد و با خنده نشست روی صندلیش.

آن مرد اخمو که تا به حال نمی خندید شاد بود! داستان چیست؟

یکی از بچه ها پرسید: آقا این عکس چیست روی تخته؟

معلم با لبنخد و با غرور جواب داد: این عکس یک ایرانی واقعی و یک مرد با صلابت و فکور، دانشمند، علامه، خوش تیپ، با فرهنگ و آزاد اندیش است.

احمد از ته کلاس پرسید: یعنی کی آقا؟

معلم لبخندش را قورت داد و گفت بچه این اصغر فرهادیه .... نمیشناسید .....

بچه ها همه با تعجب گفتند: نه!!!

معلم که ناراحت شده بود دفتر حضور و غیاب را باز کرد و می خواست شروع کند ..... که جواد از ته کلاس پرسید: آقا این اصغر خان چیکار کرده؟

معلم خرکیف شد و گفت:پسرم ایشون نام ایران را بلندآوازه کرده است.

بچه ای از سمت راست کلاس پرسید: یعنی مدال آورده؟

معلم گفت: بالاتر عزیزم! ایشون اسکار گرفته است.

بچه ها حال کردن گفتند: از کجا آورده؟

گفت: از آمریکا ...

معلم بلند شد چند قدمی زد و گفت: این مرد یک اسطوره است تمام هستی خود را برای ایران داده.

محمد از ته کلاس گفت: یعنی شهید شده است؟

معلم گفت: نه پسرم این اسطوره زنده است.

یکی از بچه ها گفت: خوب شهدا هم زنده هستند.

معلم که کم کم داشت عصبی می شد گفت: این چرت و پرت ها قدیمی شده باید به فکر دموکراسی بود!

یکی بی اجازه گفت: دموکراسی در فیلم می شود؟

معلم که آمپرش روی نود در صد بود گفت: هر چیزی می تواند نشانه دموکراسی باشد ندیدی جناب استاد فرهادی گفت: ما عاشقان دموکراسی و آزادی هستیم. پس او اسطوره زنده ماست.

نوه یک شهید گفت: اصغر آقا ترکش خورده یا چند گلوله برای آزادی ملت ها شکلیک کرده است؟

معلم که عینکش را برداشته بود گفت: او با قلمش می جنگد.

و من با صدای رسا گفتم: ببخشید آقا کدام قلم؟

معلم با عصبانیت گفت قلم آزادیخواهی و اینکه بفهمانی دیکتاتوری نمی ماند و غبار دیکتاوری ایران را گرفته ....

یکی از بچه ها بی مقدمه گفت: آقا بوسیدن زن ها حرام است؟

معلم آب دهنش را قورت داد و گفت: در عصر امروز ما این چه حرفی است؟ استاد فرهادی باید نشون بده ما صلح طلبیم بوسیدن قهرمان هم خیلی خوبه.

محمد گفت: آقا راست میگه بچه ها مادر بزرگم وقتی داشت خواهر زاده شهیدش رو می بوسید گفت: دارم یک قهرمان رو میبوسم.

معلم که دست پاچه شده بود گفت: مهم اینکه نام ما رو بلد آوازه کرده است هر جوری باشه ......

فریبرز گفت: ولی احمدی روشن هم یک قهرمان ملی بود ......

معلم با یک هوار حرفش را قطع کرد و گفت: ما انرژی هسته ای نمی خایم ما نفت داریم.

سکوتی مهیب کلاس را گرفت و معلم با بغضی همراه با عصبانیت گفت: امروز چی داریم؟

داوود با صدای آرام از نیمکت اول گفت: املا آقا معلم!

معلم گفت: برگه ها روی میز .... بنویسید.... اصغر فرهای یک ایرانی واقعی و ملی است .....

آن روز همه بچه ها برگه ها را سفید تحویل دادند.

همانگونه که در راهپيمائی ۲۲ بهمن سيلی به صورت

استکبار زديم، به ياری خداوند در روز ۱۲ اسفند سيلی

سخت تری به چهره استکبار خواهيم زد ...

همسایه سایه­ات به سرم مستدام باد              لـطفت همیشــه زخــم مرا التیام داد

وقتی انیس لــحظه‏ی تنهایـی‏ام توئـی             تنها دلیل اینکه من اینجایی‏ام، توئی

سلام همسایه!

در جوار تو زندگی کردن، خود یک لوح افتخار است و باید بر خود ببالیم که همسایه­ای چون تو داریم.

سلام ای بانوی کریمه!

کرامتت را سالیان سال چشیده­ایم وهمواره جیره­خوار سفره­ی پر برکت تو هستیم.

سلام بر تو ای اخت الرضا!

خوشا به حال حسین که خواهری چون زینب داشت و خوشا به حال رضا که خواهری چون تو معصومه دارد.

سلام بر تو ای فاطمه­ی اطهر!

هر کس دلش گرفت و خواهان زیارت مادرت در مدینه شد، می­آید و تو را به نیت مادر صدا می­زند.

سلام ای عمه­ی سادات!

تو همچون زینب عمه­ی ساداتی، ندیده؛ داغ فراق برادر تو را از پای درآورد و امان از دل زینب که با دیده­گانش دید داغهای پردرد کربلا را.

سلام ای دخت باب الحوائج!

که تو هم درِ حاجات مایی و این را از پدرت به ارث برده­ای.

سلام یا نعم الجار!

که تو چه خوب همسایه­ای هستی برایمان و ما چه بد همسایه­ای. و تو خوب می­دانی حق همسایگی را بر همسایه.

خوش آمدی ای بانو! که با ورودت به قم، شهر را پر از تلألؤ نور کردی...

و خاکش آن موقع مقدس شد که تو بر روی آن پا نهادی...

و سلام بر تو ای که حریمت حریم آل طه است و آنان همه بر این حریم نظر دارند...

خانم جان!

همچون گذشته از تو یک درخواست دارم چون شنیده­ام برات کربلا به امضای تو و برادرت می­رسد، پس بده براتم را...

امضای تو نه فقط برای خوبان است که می­دانم تو پای گذرنامه­ی گنه­کاران را هم امضا می­کنی...

السلام عليك يا بنت وليّ الله

السلام عليك يا أخت وليّ الله

السلام عليك يا عمة وليّ الله

السلام عليك يا بنت موسى بن جعفر و رحمة الله و بركاته...

این کلیپ یک فیلم اسلام ستیز مربوط به سال 2009 است که در آن به مردم اروپا و آمریکا در مورد کاهش جمعیتشان و افزایش جمعیت مسلمانان جهان هشدار داده می شود .

با دیدن این فیلم، پروژه ی ننگین کنترل جمعیت در کشور های اسلامی ( و در مقابل تشویق مردم اروپا و امریکا برای زاد و ولد هر چه بیشتر با دادن امکانات برای هر کودک متولد شده ی غربی) برای ما روشن می شود. که البته این پروژه سالیان درازی است که در برنامه های اسلام ستیزی نظام استکبار از طریق فرهنگ سازی میان مسلمانان در حال اجرا است(1) و در این رابطه به موفقیت های زیادی هم رسیده اند ، تا انجا که رئیس مرکز آمار کشورمان اعلام می کند ، رشد جمعیت ایران به 1.3 رسیده است.
 این فاجعه به این معنا است که رشد جمعیت کشورمان 0.18 کمتر از  حداقل معدلی است که بقاء یک تمدن را برای حدود 25 سال دوام می بخشد چرا که معدل کمتر از 2.11 منجر به انقراض یک تمدن می شود. و در مقابل رشد جمعیت جهان غرب در حال تعدیل است  به طوری که در سال 87 سازمان CIA حداقل نرخ رشد جمعیت کشورهای غربی را  2 اعلام می کند ، پس اکنون رشد جمعیت کشور مسلمان ایران از حداقل و کف رشد جمعیت کشورهای اروپایی و امریکا کمتر است.
آنچه امروزه به عنوان کنترل جمعیت و جلوگیری از زاد و ولد و خو گرفتن با روحیه ی آسایش طلبی در جامعه ی ما  فرهنگ سازی شده (علاوه بر افزایش سن ازدواج و آمار طلاق و ازدیاد فساد و فحشا)، مخالف متون اسلامی(2) و مصالح ملی و امنیتی ماست .

« لازم به ذکر است که تاریخ جنگ و استعمار نشان می دهد که جنگ های تجاوز کارانه سه هدف غایی را دنبال می کردند 1- توسعه ی ثروت 2- اشغال زمین 3- افزایش نفرات .

در یک کلام هدف جنگ تجاوز کارانه افزایش دسترسی و سیطره بر منابع است و استراتژی لازم برای رسیدن به این هدف آن است که کنترل دشمن بر منابع را به حداقل برساند . بنابر این یکی از استراتژی های نوین جنگ ،کاهش و به عبارت دقیق تر کنترل جمعیت دشمن می باشد. پروفسر ژاکلین کاسون طی بررسی خود در کتاب جنگ علیه جمعیت نشان می دهد که کنترل جمعیت جهانی کاملا منطبق بر پارامتر های دکترین نظامی و یک جنگ تمام عیار است.

طی دهه هفتاد و در دوران هنری کسنجر پروژه ی مطالعاتی درباره تاثیر روند رشد جمعیت جهانی بر امنیت ملی آمریکا انجام شد. این پروژه روند فزاینده ی رشد جمعیت جهانی را بر خلاف امنیت ملی آمریکا دانسته است و به فکر راه حلی برای کاهش جمعیت کشور های دیگر از طریق همکاری با سازمان های بین المللی و ترغیب و اقناع رهبران کشورهای مورد نظر افتاد که البته تلاش های آنها در دراز مدت به موفقیت های بسیاری هم انجامید»(3)

-----------------------------

1- همان فرهنگ فرزند کمتر زندگی بهترکه در کشور ما اغازش به سالهای 69و 70 بر می گردد
2- "ربنا هب لنا من ازواجنا و ذریتنا قرة اعین" فرقان 74 ؛ ال عمران 38؛ مریم 3و4
"ان من سعادة الرجل ان یکون له الولد یعرف فیه شبه خلقه و شمائله" کافی ج1،ص306
"تزوجوا فأنـّی مکاثر بکم الامم غداً فی القیامة " من لایحضره الفقیه ج3،ص383
3- http://ruhbord.blogfa.com/post-15.aspx
-----------------------------

البته فیلم به زبان انگلیسی با زیر نویس عربی است برای همین برای کسانی که به این دو زبان اشنایی ندارند در ادامه مطلب ترجمه ی فیلم رو نوشتم .

نسبت مافیای غرب و «جدایی نادر از سیمین»!

رسانه ی ملی همچنان اشتباهات خود را تکرار می کند و اثاری بر علیه ارزش های انقلاب که وظیفه دارد در مسیر دفاع از ان ها تلاش کند می سازد و گویا در این راه گوش شنوایی برای راهنمایی های نصیحت کنندگان و نیرو های انقلابی ندارد برنامه های مفیدی مثل گره، راز و دیروز امروز فردا با ممنوع التصویر کردن ها وبی مهری ها به پایان برده شد

و برای رمضان، ان اثار تولید شد که با پرداخت غلط به مسائل ماورایی و بی محلی به نصیحت افراد خیرخواه فضای نامناسبی در میان جامعه و اذهان ایجاد کردند

که اگر این مسائل با عبرت گیری ِ صدا وسیما همراه بود چندان دل انسان را نمی سوزاند اما می بینیم که ساخت اثاری که ارزش های دینی را به چالش می کشند همچنان ادامه دارد

و اما این اخرین شاهکار

بگذریم از اولین قسمت تا ثریا و القاء فضایی مشکوک به ذهن مخاطب و بگذریم از تنزل روابط دختر پسری به سنین پایین و عادی کردن ان در صدا وسیما و بگذریم از برخورد خواهران و مادر پویا با او که قصد دارد روابط خود را به ازدواج بدل کند و بگذریم از رفتار اباحه گرانه ی خانواده عسل با او و بگذریم و بگذریم... اما از هر چه بشود گذشت از مظلومیت چادر در این فیلم نمی شود گذشت. صحنه ای که بازپرس کیفت مرگ پیرمرد را از ثریا می پرسد و ناگهان ثریا به خاطر می اورد که سرهنگ پایش به چادر گیر کرده و او چادرش را کشیده و قتل عمد شمردن این حادثه چه می تواند معنا دهد جز اینکه برای مخاطب که با ثریا همذات پنداری میکنند این فکر را به وجود اورد که ای کاش ثریا چادری نبود و هر چه بدبختی اوست از چادر برایش حاصل شده

ممکن است کسی اعتراض کند و بگوید که نباید اینگونه مسئله را بزرگ کرد، کارگردان فقط خواسته حادثه ای ساده را که احتمال وقوعش نیز هست به تصویر بکشد همین و بس اما در جواب باید بگویم هر فیلمی تشکیل شده است از نمادها و پیام ها و هر حادثه و هر اتفاقی که در قاب دوربین رخ می دهد پیامی با خود دارد و ممکن نیست این ویژگی نمادی بودن را از فیلم جدا کرد.

هر صحنه ای که کارگردان در فیلم می گنجاند با قصد و عمد و بدون تصادف حامل پیامی و القائاتی در ناخوداگاه افراد است پس چگونه می توان جفا به حکم خدا و یادگاری مادر را در رسانه ی ملی توجیه کرد؟!!